Vroeger

In 1989, ik was toen 15 jaar, besloten mijn ouders de volgende stap in hun wooncarrière te zetten. Voor mij was het de eerste keer dat ik kennis maakte met de wereld van nieuwbouw, projectontwikkeling en makelaardij. In het geval van ons gezin ging het om de aankoop van een nieuwbouwwoning, een geschakelde 2-onder-1-kap aan de rand van een kleine provinciestad in Noord-Brabant. De woning was onderdeel van een project van 40 woningen, een typisch voorbeeld van seriematige projectontwikkeling, waar we in Nederland erg goed in zijn.

Naast deze nieuwbouwwoning gingen we kijken naar mogelijke alternatieven. Ondanks dat we erop vooruit zouden gaan, dat mag je tenminste aannemen als je de stap zet van een rijwoning naar een 2-onder-1-kap-met-garage, was de woning in vloeroppervlakte namelijk kleiner. De truc om van een rijwoning een stuk van de kap te verwijderen en het vervolgens een 2-kapper te noemen, met bijbehorende hogere prijs, was ook in de jaren tachtig al bekend.

In de gesprekken met de makelaars vormde een stapel gevouwen papier altijd de basis voor het gesprek. Het betrof groot formaat plotter-papier, een beetje onhandig uitgerold over tafel, met daarop de bouwtekeningen van de woning. Het was een technische, weliswaar bouwkundig correcte 2D weergave van de woning, met daarop allerlei afkortingen als m.k., m.v. en h.w.a. en uiteraard de maatvoering. Als woonconsument werd je geacht op basis van dit soort tekeningen te begrijpen hoe de woning er straks uit zou gaan zien. Past in de slaapkamer nu wel of geen kledingkast naast het 2-persoonsbed?  Het vormen van het juiste ruimtelijke beeld was geen gemakkelijke opgave, waarbij de maatvoering in millimeters de minder cijfermatig onderbouwde mens nog verder in verwarring bracht. Wat betekenden die stippellijntjes in een venster eigenlijk?

blog Gaston (CTO) afbeelding 1

Anno nu

Fast forward naar 2019. Samen met mijn vrouw maak ik de volgende stap in mijn wooncarrière. We hebben een interessant nieuwbouwproject op het oog en vragen een gesprek aan met de makelaar van dienst. Aangekomen op zijn kantoor krijgen we koffie aangeboden en terwijl ik me bijna verslik in mijn eerste slok komt de makelaar met een stapel gevouwen papier ter tafel, vol met zwart-witte lijntjes,  afkortingen als wcd en k.k. en enkele te klein ingetekende objecten die een zitbank en bed moeten voorstellen. Mijn vrouw kan zich maar met moeite een beeld vormen van wat deze woning daadwerkelijk aan leefgenot zal brengen. Bij het doornemen van de mogelijke opties op deze woning raken we het spoor volledig bijster. Een uitbouw van 1200mm, wat betekent dit nu echt voor de ruimte in de woonkamer? Het is een prijzige optie, waarvan we niet kunnen inschatten of deze extra ruimte volstaat om de woonkamer een andere indeling te geven.

“Is er de afgelopen 30 jaar dan echt niets veranderd aan het kopen van een woning?”, vraag ik mij af. Bij de grootste uitgave in een mensenleven hoort toch zeker een goede koopbeleving? Een beleving waarop je aankoopbeslissingen kunt nemen die voorkomen dat je achteraf spijt krijgt vanwege een onjuiste inschatting.

2 jaar geleden was ik toe aan een nieuwe personenauto. In dit aankoopproces ben ik volledig online bediend. De opties op de auto, zoals kleur, velgen en bekleding kon ik zelf selecteren en werden mij fotorealistisch en in 3D getoond. Het was zelfs mogelijk om virtueel plaats te nemen op de bestuurdersstoel en de cockpit van de auto te beleven alsof ik al in de auto zat. De automotive industrie heeft het begrepen, de consument van tegenwoordig verwacht een goede, volledige, online aankoopervaring. Bied je die niet, dan loop je het risico over enkele jaren niet meer te bestaan.

Parallel aan de automotive branche heeft hetzelfde beeld zich al voltrokken in de markt van de bestaande bouw. Iedere makelaar die Funda overbodig vond en dacht dat hij zich zou kunnen blijven redden met zijn aanbodmap en etalage, bestaat niet meer. De woningmarktcrisis van 2011-2014 heeft bij de laatste makelaars die nog zo werkten definitief het licht uit gedaan.

blog Gaston (CTO) afbeelding 2

In de nieuwbouw zijn nog grote stappen te maken. Gelukkig zien steeds meer partijen in dat innovatie geen keuze meer is, maar een noodzaak. Disruption ligt op de loer. Het zal niet de eerste keer zijn dat traditionele partijen plotseling geheel nieuwe toetreders een positie in de keten zien innemen en er met de winstmarges vandoor zien gaan. CEO Rob van Wingerden van BAM zei in 2016 in één van zijn speeches: “De toekomst van BAM is een digitale BAM“. Maar ook ontwikkelende bouwers als Van Wijnen voegen de daad bij het woord en gaan zich niet laten verrassen.

Bij Smart2IT hebben we de afgelopen jaren hard gewerkt aan het Innobrix platform. Met dit BIM-gebaseerde 3D configuratie- en communicatieplatform faciliteren wij de woonconsument én de bouwer. Het kopen en bouwen van een nieuwbouwwoning is eindelijk definitief aan het veranderen en wij zullen er alles aan doen dit proces te ondersteunen, te versnellen, te vereenvoudigen en te verbeteren met de inzet van onze software.

Wat ons betreft zullen kopers anno 2020 wel weten wat ze kopen. Ze zullen vóór aankoop de woning online beleven, samenstellen, kopen, betalen en goede begeleiding krijgen. De techniek en de software is er klaar voor.

afbeelding 1 innobrix augmented reality